نانو ساختارها عامل رنگ به رنگ شدن پرهای پرندگان

پرندگانی که به خاطر تنوع زیاد در رنگ به رنگ شدن پرهایشان شناخته شده هستند، دارای مکانیزم‌های مختلف شیمیایی و فیزیکی جهت تولید رنگ‌های زیبا و متنوع در پرهایشان هستند که طی میلیون‌ها سال چشم انسان‌ها را به خود خیره نگاه داشته است. بتازگی اولین نمونه نانو ساختارهای تولید رنگ در فسیل پر پرنده‌ای متعلق به 40 میلیون سال قبل مشاهده شده است.

کد خبر: ۲۷۸۰۰۳

رنگ به رنگ شوندگی خاصیتی است که در آن بسته به زاویه مشاهده، رنگ تغییر می‌کند مانند آنچه در رنگین‌کمانی از رنگ‌ها روی یک قطره شناور نفت روی آب دیده می‌شود و بسیاری از ما آن را دیده‌ایم.

ساده‌ترین شکل رنگ به رنگ شدن در پرندگان به وسیله پراکندگی نور سطح پرها و همچنین سطح صافی از رنگدانه‌های ملانین در پروتئین پرها ایجاد می‌شود.

با آزمایش این فسیل یافت شده در آلمان توسط میکروسکوپ الکترونی، محققان توانستند وجود لایه‌های مسطح ساختارهای ملانین را که تحت عنوان Melanosome شناخته می‌شوند، اثبات کنند.

این نانوساختارها پرها را قادر می‌سازد زمینه‌ای سیاه را به وجود آورد که می‌تواند متمایل به سبز متالیک، آبی و مسی در زوایای مشخصی شود.

این خاصیت در پرنده‌های امروزی نظیر سار اروپایی و Grackle (نوعی پرنده از تیره‌ای سار و دم جنبانک) نیز دیده می‌شود.

بیش از 25 سال است که محققان ساختارهای ریزلوله‌ای شکل را در پرهای فسیل شده و پرندگان کشف کرده بودند.

مدت‌های زیادی بود که این ساختارها را به باکتری‌هایی تعبیر می‌کردند که طی فسیل شدن این پرها آنها را هضم کرده بودند.

پس از مدتی محققان متوجه شدند این ساختارها در حقیقت Melanosomeهایی مربوط به الگوی رنگی هستند نه باکتریایی.

این ساختارها به عنوان الگوهای اصلی رنگ ثبت شدند و تا امروز محققان در تلاش بودند تا بفهمند چه خصوصیات رنگ‌پذیری دیگری ممکن است در این فسیل‌ها یافت شود.

کشف جزئیات این فوق ساختارها امکان فوق‌العاده‌ای برای مطالعه فسیل حیواناتی با پوست صاف مانند خز را به وجود آورده است.

این کشف می‌تواند راه را برای تعیین خصوصیات رنگی دیگر پرندگان کهن و حتی دایناسورها هموار کند، گرچه نهایت آرزوی دانشمندان در این پروژه این است که در صورت امکان به بازسازی رنگ‌های دایناسورهای پردار برسند.